خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۰۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است
۲
با دل آگاه دارد کار عشق سنگدلبیشتر دلهای غافل از شکستن ایمن است
۳
دانه نشکسته می دارد خطر از آسیاتا درستی نیست با دل از شکستن ایمن است
۴
در گذر از پیکر خاکی که کشتی در محیطتا نیارد رو به ساحل از شکستن ایمن است
صفحهٔ ۱ از ۳