خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هر لحظه منزل آسمانیتو را هر دم خیالی و گمانی
۲
تو گویی کو طمع کرده‌ست در منجهانی زین خیال اندر زیانی
۳
بر آن چشم دروغت طمع کردمکه چون دوزخ نمودستت جنانی
۴
بر آن عقل خسیست طمع کردمکه جان دادی برای خاکدانی
صفحهٔ ۱ از ۳