خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است
۲
رشته سبحه است هر تاری ز زلف کافرشبس که تاراج دل آن غارتگر دین کرده است
۳
کرده است از سادگی محضر به خون خود درستبال خود را هر که چون طاوس رنگین کرده است
۴
قاف را در دیده ها کرده است بی وزن و سبکپله ناز ترا آن کس که سنگین کرده است
صفحهٔ ۱ از ۳