خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست
۲
می شود نام بزرگان از هنرمندان بلندطرف شهرت بیستون از تیشه فرهاد بست
۳
رو به هر مطلب که آرد، می زند نقش مرادصفحه رویی که نقش از سیلی استاد بست
۴
پرده دار دیده عاشق حجاب او بس استچشم ما را بی سبب آن غمزه جلاد بست
صفحهٔ ۱ از ۳