خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست
۲
شاخ طوبی سر فرو نارد به هر بی بال و پرهر سر شوریده ای بالانشین دار نیست
۳
پرده پوش خلق باش از صد بلا ایمن نشینتیره گردد از نفس آیینه چون ستار نیست
۴
گر مجرد سیرتی سر در سر زینت مکندشمنی در پی ترا چون طره دستار نیست
صفحهٔ ۱ از ۲