خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افسر زرین سر آزاده را در کار نیستنقش عیب کاسه چینی است چون مودار نیست
۲
باشد از تعبیر این خواب پریشان بی نیازاینقدر اندیشه در نظم جهان در کار نیست
۳
مد احسان چون ندارد خامه شاخ بی بری استنیشتر باشد رگ ابری که گوهربار نیست
۴
مهر بر لب زن که در دیوان آن آیینه روطوطیان را آبروی سبزه زنگار نیست
صفحهٔ ۱ از ۲