خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست
۲
باده بیرنگ از ظرف بلورین فارغ استسرو سیمین را لباس پرنیان در کار نیست
۳
فارغند از عقل دور اندیش، مستان خرابخانه بی بام و در را پاسبان در کار نیست
۴
درنمی آید به ظرف گفتگو اسرار عشقهر چه وجدانی است آن را ترجمان در کار نیست
صفحهٔ ۱ از ۴