خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شسته ام از چشمه مه رو به آبم کار نیستشیر مست ماهتابم با شرابم کار نیست
۲
ماهتاب از شمع کافوری ندارد کوتهیبا چراغ خیره چشم آفتابم کار نیست
۳
کرده ام تر از گل شب بوی بیداری دماغبا نسیم غفلت ریحان خوابم کار نیست
۴
مستم اما در پی آزار کم ظرفان نیمموج بی پروایم اما با حبابم کار نیست
صفحهٔ ۱ از ۲