خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست
۲
خودنمایی در غبار خط نمی آید ز خالدانه را نشو و نما در خاک دامنگیر نیست
۳
موج هیهات است گردد مانع رفتار سیلعاشق دیوانه را پروایی از زنجیر نیست
۴
می کند اندیشه از زخم زبان ناصحانورنه مجنون را محابا از دهان شیر نیست
صفحهٔ ۱ از ۲