خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صحبت تردامنان با حسن یک دم بیش نیستیک دو ساعت در گلستان عمر شبنم بیش نیست
۲
گریه در دنبال خنده بیجای منیک نفس خوشحالی دلهای بی غم بیش نیست
۳
دعوی بیجا زبان تیغ می سازد درازمرغ بی هنگام را آوازه یک دم بیش نیست
۴
زود از دنیا سبکروحان گرانی می برندیک دو ساعت بار روح الله به مریم بیش نیست
صفحهٔ ۱ از ۳