خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست
۲
پشت و روی باغ دنیا را مکرر دیده ایمچون گل رعنا خزان و نوبهاری بیش نیست
۳
در بساط خاکیان چون گردباد از دور چرخجان گردآلوده ای و خارخاری بیش نیست
۴
از صف مردان جگرداری نمی آید برونورنه گردون کودک دامن سواری بیش نیست
صفحهٔ ۱ از ۴