خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیستخانه آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست
۲
خاک زن در چشم خودبینی که از آب حیاتسد اسکندر به جز آیینه اقبال نیست
۳
مزرع امید را آب تنک برق فناستعیش را ناقص کند جامی که مالامال نیست
۴
قطع امید از تهی چشمان عالم کرده ایمکشت ما را چشم آب از چشمه غربال نیست
صفحهٔ ۱ از ۳