خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیستزیر بار منت گرد نمکدان تو نیست
۲
دست گستاخ نسیم از گلستانت کوته استهرزه خندی شیوه چاک گریبان تو نیست
۳
در دل سختت ندارد رحم آتشدست راهخون گرم لعل در کان بدخشان تو نیست
۴
سنبل خواب پریشان روید از بالین مراشب که در مد نظر زلف پریشان تو نیست
صفحهٔ ۱ از ۴