خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست
۲
ساده لوحی می کند میدان جولان را وسیعپیش پای دوربینی یک قدم بی چاه نیست
۳
نیست غافل حسن مغرور از شکست و بست دلمهر تابان بی خبر از جمع و خرج ماه نیست
۴
بر فقیران سجده شکرش چو مسجد واجب استهر سرایی را که چون منع در درگاه نیست
صفحهٔ ۱ از ۳