خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیستشاه با تخت است دایم، تخت اگر با شاه نیست
۲
کوه نتوانست پیچیدن عنان سیل راسالکان را کعبه و بتخانه سنگ راه نیست
۳
در دبستان، لوح هیهات است ماند رو سفیددر جهان آفرینش سینه ای بی آه نیست
۴
خانه من چون صدف از گوهر خود روشن استگل به چشم روزنم از آفتاب و ماه نیست
صفحهٔ ۱ از ۳