خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طاعت ظاهر طریق مردم آزاده نیستپرده بیگانگی اینجا به جز سجاده نیست
۲
در صف مستان که بیرون رفتن از خود طاعت استبادبان کشتی می کمتر از سجاده نیست
۳
از هوا مرغان فارغبال روزی می خورنددر قفس هم رزق ما بی طالعان آماده نیست
۴
لغزش مستانه ما عذرها دارد، ولیعذر ما را کی پذیرد هر که کار افتاده نیست؟
صفحهٔ ۱ از ۲