خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست
۲
یک دل آسوده نتوان یافت در این نه صدفدر محیط آفرینش گوهر سنجیده نیست
۳
فارغند از دار و گیر آرزو آزادگانسرو را بیمی ز خار از دامن برچیده نیست
۴
سینه گرم از دلم آرام و طاقت برده استدانه را آسودگی در تابه تفسیده نیست
صفحهٔ ۱ از ۲