خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیستزینت آزادمردان غیر روی تازه نیست
۲
جلوه برق است رنگ اعتبارات جهانیک نفس گل بیش بر دستار مردم تازه نیست
۳
هر کسی از محرمان خاص داند خویش راالتفات عام آن پرکار را اندازه نیست
۴
بی تردد، چون گذشتی از خودی در منزلیقطع این وادی به پای ناقه و جمازه نیست
صفحهٔ ۱ از ۲