خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت
۲
تا نشد آب، از نقاب غنچه سر بیرون نکردبس که گل شرمندگی زان روی شبنم خیز داشت
۳
رهنوردی بود چون شبدیز اگر پرویز راکوهکن هم قاصدی چون ناله شبخیز داشت
۴
برد همت ذره ما را به اوج آسمانورنه کی خورشید پروای من ناچیز داشت؟
صفحهٔ ۱ از ۲