خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همت مردانه ما از می حمرا گذشتکشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت
۲
تنگنای جسم بر ما زندگی را تلخ داشتدر فشار قبر، ایام حیات ما گذشت
۳
در کهنسالی جوان شد هر که ترک می نکرددر جوانی پیر شد هر کس که از صهبا گذشت
۴
گر نمی شد خارخار عشق دامنگیر مامی توانستیم آسان از سر دنیا گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳