خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت
۲
پیشدستی کن، سر سبزی برون بر از چمناز دم سرد خزان چون زرد می باید گذشت
۳
گرم بگذر همچو مردان در زمان زندگیچون ازین هنگامه آخر سرد می باید گذشت
۴
درد بیدردی به جز مردن ندارد چاره ایاز علاج مردم بیدرد می باید گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲