خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت
۲
کار مژگان نیست حفظ گریه بی اختیارپیش این سیلاب را خاشاک نتواند گرفت
۳
رخنه چون در ملک افزون شد گرفتن مشکل استعافیت جا در دل صد چاک نتواند گرفت
۴
رز به اندک روزگاری بر سر آمد از چنارهر سبکدستی عنان تاک نتواند گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳