خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت
۲
شعله حسن جهانسوزت فرو خواهد نشستلاله ات را داغ حسرت در میان خواهد گرفت
۳
سنبل زلفت ز یکدیگر پریشان می شودهر گرفتاری به شاخی آشیان خواهد گرفت
۴
سرمه آشوب خواهد ریخت از مژگان توماه نو از دست ابرویت کمان خواهد گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲