خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟رو به این آیینه آورده است آه از شش جهت
۲
کاش سر تا پای می گشتم نظر چون آفتابتا به رخسار تو می کردم نگاه از شش جهت
۳
کعبه و بتخانه ای در عالم توحید نیستعاشق یکرنگ دارد قبله گاه از شش جهت
۴
کاهلی پیچیده دارد دامن ما را به دستورنه دارد کعبه کوی تو راه از شش جهت
صفحهٔ ۱ از ۳