خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت
۲
فریب عالم آب از سبک مغزی مخور چون کفکه از آغوش هم، چون موج، تردستان ربایندت
۳
مشو چون غنچه از افسون باد صبحدم خندانکه کودک مشربان چون گل ازین بستان ربایندت
۴
اگر از باده گلگون چنین سرشار خواهی شدز دست یکدگر چون جام می مستان ربایندت
صفحهٔ ۱ از ۲