خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟
۲
خنده از تنگی جا در دهنش غنچه شده استبوسه را راه سخن پیش لب یار کجاست؟
۳
سفر اول پرواز به دام افتاده استبلبل ما نشنیده است که گلزار کجاست
۴
مزرع خانه تسبیح بود یک کف دستزهد را دستگه رشته زنار کجاست؟
صفحهٔ ۱ از ۲