خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست
۲
داشت از ریگ روان لنگر آرام طمعآن که از جان سبکسیر اقامت می خواست
۳
نیست گر مرتبه فقر زیاد از دولتشاه از گوشه نشینان ز چه همت می خواست؟
۴
داشت از جام نگون باده گلرنگ طمعآن که آسودگی از افسر دولت می خواست
صفحهٔ ۱ از ۲