خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ازان نخل به امید ثمر خرسندستگره جبهه خوبان، گره پیوندست
۲
پرده خواب گران است سبک مغزان راسایه بال هما گرچه سعادتمندست
۳
سرو را نیست ز پیوند به خاطر گرهیدل آزاده ما را چه غم فرزندست؟
۴
دردمندی است پر و بال اثر افغان راناخن ناله نی سینه خراش از بندست
صفحهٔ ۱ از ۲