خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۴۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است
۲
هر طرف می‌نگری نعمت الوان گل استقاف تا قاف جهان سفره احسان گل است
۳
می‌شود مایده حسن گلوسوز از عشقشور مرغان گلستان، نمک خوان گل است
۴
آب گردد به نظر خنده چو سرشار افتداشک شبنم اثر چهره خندان گل است
صفحهٔ ۱ از ۷