خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است
۲
می کند کار نسیم سحری با دل منخامشی گرچه به ظاهر گره کار من است
۳
چون نشد پیش شکر سبز چو طوطی سخنمزین چه حاصل که جهان واله گفتار من است؟
۴
چشمه ای را که سکندر به دعا می طلبیدشبنم سوخته چهره گلزار من است
صفحهٔ ۱ از ۳