خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم بیدار چراغی است که در منزل اوستدل بیتاب سپندی است که در محفل اوست
۲
شکوه از تنگدلی شیوه آگاهان نیستکه فتوحات جهان در گره مشکل اوست
۳
عشق فارغ ز غم و درد گرفتاران نیسترخنه در سینه هر کس که فتد در دل اوست
۴
کام دنیای سبکرو به خودش می ماندماهی ریک روان موجه بیحاصل اوست
صفحهٔ ۱ از ۳