خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دلبر بی‌دلان صوفیحاشا که ز جان بی‌وقوفی
۲
از هجر دوتا چو لام گشتیمدلتنگ ز غم چو کاف کوفی
۳
آن دم که به طوف خود بطوفیوآنگه که به خانه هم به طوفی
۴
ما را بنمای مهر و الفتچون معدن مهری و الوفی
صفحهٔ ۱ از ۳