خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنک تو شاه مطربانیزان دلبرکش بگو که دانی
۲
خواهم که دو عشر ای خوش آوازاز مصحف حسن او بخوانی
۳
در هر حرفیش مستمع رابگشاید چشمه معانی
۴
سینش گوید که فاستجیبوانونش گوید که لن ترانی
صفحهٔ ۱ از ۲