خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نغمه‌ها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است
۲
کثرت موج ترا در غلط انداخته استورنه در سینه دریا گهر راز یکی است
۳
ذره و مهر، صفای دل ازو می یابندصد هزار آینه و آینه پرداز یکی است
۴
چون نگردند به گرد سر مجنون شب و روز؟شوخ چشمند غزالان و نظرباز یکی است
صفحهٔ ۱ از ۲