خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است
۲
چه گره واکند از خاطر من ابر بهار؟دانه سوخته و خاطر غمناک یکی است
۳
نسبتی نیست به خورشید گل روی ترااینقدر هست که خوی تو و افلاک یکی است
۴
چون خزان آتش بیداد زند در گلشنچهره نازک گل با خس و خاشاک یکی است
صفحهٔ ۱ از ۳