خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است
۲
حرص دایم ز برای دگران در گردستحال این بی بصر و دیده غربال یکی است
۳
عرق سعی برای دگران می ریزدحاصل خواجه ز مال خود و حمال یکی است
۴
هر نفس اهل هوس نیت دیگر دارنددل این طایفه و قرعه رمال یکی است
صفحهٔ ۱ از ۳