خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است
۲
پیش ما سایه دیوار و هما هر دو یکی استخاک و زر در نظر همت ما هر دو یکی است
۳
صورت حال جهان گر بد و گر نیک بودپیش آیینه خوش مشرب ما هر دو یکی است
۴
نوش و نیش است یکی پیش سبکرفتارانخار و گل در گذر باد صبا هر دو یکی است
صفحهٔ ۱ از ۴