خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است
۲
هر چه جز دامن سعی است بود بر دل بارآنچه از توشه درین ره به کمر داشتنی است
۳
گر میسر نشود همرهی گرمروانلنگ لنگان پی این قافله برداشتنی است
۴
روزها گر به خموشی گذرانی چون شمعشب دل سوخته و دیده ترداشتنی است
صفحهٔ ۱ از ۴