خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاک شد دل چو به آن آینه سیما پیوستسیل ناصاف نماند چو به دریا پیوست
۲
می کشد سلسله موج به دریا آخروقت دل خوش که به آن زلف چلیپا پیوست
۳
مادر از دامن فرزند نمی دارد دستطعمه خاک شودهر که به دنیا پیوست
۴
سیل چون پهن شود، خرج زمین می گرددجای رحم است بر آن دل که به صد جا پیوست
صفحهٔ ۱ از ۲