خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلوت آینه را طوطی غمازی هستهر کجا روی نهادیم سخنسازی هست
۲
نیست مجنون وفادار مرا پای گریزورنه چون زور جنون سلسله پردازی هست
۳
چشم نظارگیان تاب ندارد، ورنهدل تاریک مرا آینه پردازی هست
۴
از نفس های پریشان غبارآلودممی توان یافت که در سینه سبکتازی هست
صفحهٔ ۱ از ۳