خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون عشق کند شکرفشانیدر جلوه شود مه نهانی
۲
بینی که شکر کران نداردخوش می‌خوری و همی‌رسانی
۳
می‌غلط به هر طرف که غلطیبر سبزه سبز بوستانی
۴
گر ز آنک کله نهی وگر نیشاهنشه جمله خسروانی
صفحهٔ ۱ از ۳