خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که مرا ز من ستانیضایع مکن از من آنچ دانی
۲
تا با تو چو خاص نور گردمآن نور لطیف جاودانی
۳
تا چند کنم ز مرگ فریادبا همچو تو آب زندگانی
۴
گر مرگم از او است مرگ من بادآن مرگ به از دم جوانی
صفحهٔ ۱ از ۲