خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۵۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کعبه و بتکده سنگ ره اهل دل نیسترشته راه طلب را گره منزل نیست
۲
گل فتاده است به چشم تو ز غفلت، ورنهغنچه ای نیست درین باغ که صاحبدل نیست
۳
نقد آسایش دل در گره سوختن استوای بر جای سپندی که درین محفل نیست
۴
بستن چشم مرا از دو جهان فارغ کردتخته نقش بود آینه چون در گل نیست
صفحهٔ ۱ از ۲