خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت
۲
خرج آب و گل تعمیر نمی شد هرگزبرگ کاه من اگر کاهربایی می داشت
۳
دست در دامن خورشید نمی زد شبنمگل این باغ اگر بوی وفایی می داشت
۴
بر سر کوی تو غوغای قیامت می بودگر شکست دل عشاق صدایی می داشت
صفحهٔ ۱ از ۲