خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت
۲
تا پی ناقه لیلی نشد از دشت سفیدهیچ کس پنبه به داغ دل مجنون نگذاشت
۳
با جگر تشنگی خار مغیلان چه کنم؟ریگ این بادیه در آبله ها خون نگذاشت
۴
رفته بودم که در آن چاه زنخدان افتمچشم کوته نظر و طالع وارون نگذاشت
صفحهٔ ۱ از ۲