خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت
۲
سوز ما را نتوان کرد به مجنون نسبتهیچ مرغی ز سرما نتوانست گذشت
۳
دامن از خار علایق نتوان آسان چیدسیل از دامن صحرا نتوانست گذشت
۴
گرچه از فاختگان یافت پر و بال عروجسرو ازان قامت رعنا نتوانست گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲