خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟
۲
گرفته هوش گریبان من، پیاله چه شد؟خرد به فرق سرم پافشرده، داغ کجاست؟
۳
ز ابر روغن بادام اگر به خاک چکددماغ سوخته را ذوق سیر باغ کجاست
۴
خضر پیاله کشان را به آب می راندز شیشه پرس که سر چشمه ایاغ کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲