خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست
۲
بهار در دل هر غنچه عالمی داردترا خیال که عالم همین و جا اینجاست
۳
اگر تو سر به گریبان خود بری چو گرهگرهگشای تو با روی دلگشا اینجاست
۴
در آن جهان نتوان یافتن سعادت عشقسری برآر ز خود، سایه هما اینجاست
صفحهٔ ۱ از ۳