خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
۲
به گرد راز دل ما که می تواند گشت؟خزینه گهر ما به مهر گرداب است
۳
ز عشق اگر نکنم گریه، نیست بیدردیغبار خاطر من سنگ راه سیلاب است
۴
ز چهره گل سیراب، رنگ شد سفریهنوز شبنم بیدرد در شکرخواب است
صفحهٔ ۱ از ۲