خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۱۶۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است
۲
بهار عیش که سرسبزی نشاط ازوستنمکچشی ز شکر خنده گل صبح است
۳
طراوت رخ شبنم گل سحر خیزی استبهار فیض هم آغوش سنبل صبح است
۴
شبم که خون شفق را به روی مالیده استستم رسیده تیغ تغافل صبح است
صفحهٔ ۱ از ۲